20 sierpnia 2007, godzina 15:54:44
"Jak skutecznie wyleczyć dyskopatię"
dodane przez: fastboik, Czytane 591
poleć znajomemu
Operacja, długi pobyt w szpitalu, a potem jeszcze dłuższa rekonwalescencja... Dzisiaj nie jest to już jedyny sposób leczenia wypadającego dysku.
Bóle krzyża i zapalenie korzonków są zapowiedzią dyskopatii, zwanej chorobą ludzi siedzących. Brak ruchu powoduje zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Sprzyjają one wypadaniu dysku (krążka międzykręgowego). Przemieszczony dysk uciska na korzenie nerwowe i rdzeń kręgowy, powodując silny ból, często uniemożliwiający poruszanie się.
Początkowo pomagają leki przeciwzapalne i kilkudniowe leżenie w łóżku. Ale z czasem może rozwinąć się rwa kulszowa, powodując porażenie stopy czy trudności z oddawaniem moczu. Wtedy konieczna jest operacja. Wykonywana tradycyjną metodą, wiąże się z niemal dwutygodniowym potem pobytem w szpitalu. Po wygojeniu się ran potrzeba zaś kilku tygodni, by w pełni wrócić do zdrowia. Na szczęście teraz jest już możliwość leczenia za pomocą mniej inwazyjnych metod.
Cięcie laserowe
Zabieg, wykonywany w znieczuleniu miejscowym, trwa pół godziny. Do chorego dysku wprowadza się specjalną igłę ze światłowodem. Promień lasera ścina wysuniętą część dysku, zmniejsza ciśnienie wewnątrz niego, a tym samym likwiduje ucisk na nerwy i rdzeń kręgowy. Pacjent sam schodzi ze stołu operacyjnego i najdalej po trzech dniach opuszcza szpital. W porównaniu do klasycznej operacji ryzyko powikłań po zabiegu laserowym jest wielokrotnie mniejsze, a jego koszt niemal dwukrotnie niższy.
Zabieg endoskopowy
Jest trudny do przeprowadzenia, bo wymaga niezwykłej precyzji. W ustalonym (za pomocą aparatu rtg lub tomografu) miejscu dokonuje się małego (7-8 mm) nacięcia skóry. Przez powstały otwór wprowadzany jest do kręgosłupa endoskop połączony z kamerą. Obserwując wnętrze kanału kręgowego na monitorze, za pomocą mikro-narzędzi (wprowadzonych przez kanał endoskopu) lekarz usuwa fragmenty wypadniętego dysku. Zabieg trwa około godziny. Po jego zakończeniu zakłada się jeden szew i niewielki opatrunek. Szybki powrót do zdrowia i znikome prawdopodobieństwo powikłań to niewątpliwe zalety metody endoskopowej. Drugiego, najpóźniej trzeciego dnia po operacji pacjent wypisywany jest ze szpitala.
Początkowo pomagają leki przeciwzapalne i kilkudniowe leżenie w łóżku. Ale z czasem może rozwinąć się rwa kulszowa, powodując porażenie stopy czy trudności z oddawaniem moczu. Wtedy konieczna jest operacja. Wykonywana tradycyjną metodą, wiąże się z niemal dwutygodniowym potem pobytem w szpitalu. Po wygojeniu się ran potrzeba zaś kilku tygodni, by w pełni wrócić do zdrowia. Na szczęście teraz jest już możliwość leczenia za pomocą mniej inwazyjnych metod.
Cięcie laserowe
Zabieg, wykonywany w znieczuleniu miejscowym, trwa pół godziny. Do chorego dysku wprowadza się specjalną igłę ze światłowodem. Promień lasera ścina wysuniętą część dysku, zmniejsza ciśnienie wewnątrz niego, a tym samym likwiduje ucisk na nerwy i rdzeń kręgowy. Pacjent sam schodzi ze stołu operacyjnego i najdalej po trzech dniach opuszcza szpital. W porównaniu do klasycznej operacji ryzyko powikłań po zabiegu laserowym jest wielokrotnie mniejsze, a jego koszt niemal dwukrotnie niższy.
Zabieg endoskopowy
Jest trudny do przeprowadzenia, bo wymaga niezwykłej precyzji. W ustalonym (za pomocą aparatu rtg lub tomografu) miejscu dokonuje się małego (7-8 mm) nacięcia skóry. Przez powstały otwór wprowadzany jest do kręgosłupa endoskop połączony z kamerą. Obserwując wnętrze kanału kręgowego na monitorze, za pomocą mikro-narzędzi (wprowadzonych przez kanał endoskopu) lekarz usuwa fragmenty wypadniętego dysku. Zabieg trwa około godziny. Po jego zakończeniu zakłada się jeden szew i niewielki opatrunek. Szybki powrót do zdrowia i znikome prawdopodobieństwo powikłań to niewątpliwe zalety metody endoskopowej. Drugiego, najpóźniej trzeciego dnia po operacji pacjent wypisywany jest ze szpitala.
